Эх өөр эгчтэй гэдгээ мэдээд ертөнц дээр цор ганцаараа гэж байсан би чинь элэг дэвтэн хөөрч байсан цаг саяхан. Би гадаадад байгаад байдаг. Эгч маань хөдөөний малчин хүн болохоор facebook, instagram байхгүй. Төрсөн гац эгчтэйгээ уулзаж учраагүй ч LIME-ийн ачаар үргэлж холбоотой байдаг болсон.

Гуравхан настай байхад маань ээж минь намайг орхиод Англи улсыг зорьж байсан юм. Тэр үед 2007 он гэсэн үг л дээ. Ээж гэдэг үгийг ч мэдэхгүй холдож байсан болохоор тод дурсамж бараг л байхгүй. Хамгийн сайн санадаг зүйл нь ээжтэйгээ ярихын тулд Эрдэнэтээс Зүүнхараа явж төмөр замын оффис дээр очоод yahoo-р ээжтэйгээ 5 минут видео дуудлага хийдэг дурсамж. Тэр олон жилийн өмнөх явдал, ярианаас ганц үлдсэн яриа нь "Ээж нь ажил ихтэй байлаа. Төрсөн өдрийн мэнд. Юу хийж баярласан бэ?" гэж асуусан асуулт. Одоо бодох нь ээ аавд маань ямар хэцүү байсан бол оо. Хоёр охиноо хараад эхнэрээ хүний нутагт сургахаар явуулсан зориг нь ямар их байгаа вэ. Яаж тэгж ярихгүй удаж, харахгүй тэвчдэг байна аа л гэж боддог.

2024 оны 04-р сард Ирланд улсад ирээд LIME дугаар авч байлаа. Монголоос цагийн зөрүү ихтэй учраас өдөр залгахаар шөнө, шөнө залгахаар өдөр болчихно. Нэг удаа ар гэр, эх нутгаа санаад LIME дугаар зохиогоод залгатал нэг залуу авч байна. Би гадаадад байдаг юм аа гэтэл би бас гээд бид 2 гурван цаг ярьсан байдаг юм. Утсанд Монгол хэлээр мессеж ирэх бүрд гэртээ очсон юм шиг мэдрэмж авдаг шүү.